تبلیغات
فرص الخیر

فرص الخیر
فرصت های نیک را غنیمت شمارید که مانند گذشتن ابرها می گذرند(امام علی (ع))
قالب وبلاگ
نویسندگان
بسم رب الشهدا
شاید اگر 4 سال پیش کسی به من می گفت که روزی در این دریای وسیع مجازستان صاحب وبلاگ کوچکی خواهم بود که در آن از دغدغه هایم بگویم، با خنده ای کنایه آمیز مسخره بودن حرفش را به خودش بر میگرداندم. تا همین چند سال پیش پیوند من با فضای مجازی محدود می شد به جستجوهای گاه و بیگاه برای تحقیقات دانشگاهی، تازه اگر قبل از آن جواب را در کتابخانه ها یا جزوه های ترم پیش یا هزار روش دیگر نیافته بودم.
شاید علت این بود که فضای مجازی یا آن طور که از آن زمان در ذهن من نقش بسته یعنی اینترنت؛ مثل خیلی دیگر از امکانات اطراف ما دچار  یک آسیب و آفت بزرگ بود. آن هم اینکه پیش و بیش از اینکه از فوایدش گفته شود از مضراتش گفته شده بود. شاید این به این جنبه از ماجرا برگردد که ما در عرصه فرهنگ بیشتر به دنبال مدیریت ناقص!! عرضه و تقاضا بوده ایم. یعنی چون نمی توانسته ایم که آسیب ها و مضرات مترتب بر هر پدیده جدیدی را کنترل کنیم، تنها به گفتن این مضرات اکتفا کرده ایم بدون اینکه راهکاری برای مقابله با این مشکلات در چنته داشته باشیم.
و همه این مسائل باعث می شد من جوان مشتاق دانستن، وقتی پشت دستگاه رایانه شخصی ام می نشستم و سرکی در این فضای هزارتوی هزار رنگ می کشیدم نوعی احساس عذاب وجدان را در خود تجربه کنم.
گذشت تا وقتی که من با مفهومی به نام توسعه دانش محور آشنا شدم. مفهومی که به عنوان چهارچوبی برای دستیابی به توسعه مورد بررسی قرار می گیرد. یکی از شاخص های مهم در این چارچوب بررسی میزان دسترسی مردم کشورها به اینترنت است. هر چند چنین مسئله ای برایم اهمیت بسیار داشت؛ اما باز هم از اثربخشی این فضا بی اطلاع بودم. و این شاخص را صرفا به دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی و مانند آن مرتبط می دانستم. 
آنچه موجب تغییر جدی در این اوضاع شد، فتنه 88 بود. و این هم از برکاتی بود که در بطن چنین فتنه ای مخفی شده بود. اما علت چه بود؟ طبعا برای با خبر شدن از ماجراهایی که در رسانه ملی خبری از آن نمیدیدم، به خبرگزاری ها رو آوردم. اما دیری نپایید که از سیاست زدگی و دروغگویی برخی از آنها منزجر شدم. اما اتفاق جالبی در این بین افتاده بود. من با بخش پویایی از این دنیای عجیب آشنا شدم: وبلاگ های شخصی
در این وبلاگ ها( با هر طرز فکری) نه از ژستهای خبری و بعضا دروغ پراکنی خبرگزاری ها خبری بود و نه از سانسورهای و بی خبری دنیای حقیقی. اینجا بود که من با معجزه کلام آشنا شدم. دوستان نابی پیدا کردم که حالا حتی نمیتوانم "بدون آن ها بودن" را تصور کنم. در این مدت من بسیار آموختم. از خوب و بد؛ از رفاقت و دشمنی؛ از دوستی و خصومت. من آموختم که هر چه ما در دنیای حقیقی تجربه می کنیم در این فضای متشکل از اراده های انسانی هم قابل تجربه است. حتی گاهی سخت تر 
من با ارزش کلمه ها و مفهوم ارزش ها آشنا شدم و فهمیدم که باید به مجازستان هم به چشم ابزاری برای اشاعه اررزشها نگاه کرد. من فهمیدم در این دنیایی که اسمش سایبر است جنگ بی امانی حاکم است. جنگ عقیده ای که هرگز آرام نمی شود و تنها از این میدان به میدانی دیگر منتقل می کردد.
بعد از مدتی تماشا تصمیم گرفتم که من هم کاری بکنم. خانه کوچکی ساختم که بیش از آن که بر مراجعه بقیه و کانتر و بازدید و اینجور اعداد و ارقام بنا شده باشد، بر پایه رفاقت و دوستی شاخته شده. مجالی برای با خبر شدن از حال بقیه و البته یک گردهمایی ارزشمند هفتگی برای بزرگداشت کتاب خدا.
و من، همیشه خودم را نسبت به این چاردیواری کوچکی که برای خودم در مجازستان ساخته ام مسئول دانسته ام و معتقدم که روزی باید برای این یکی هم جواب پس بدهم. 
و همیشه کمی عذاب وجدان داشته ام از کم کاری..... همیشه با خودم تکرار کرده ام وظایفم در این فضا را: با خودم و به خودم همیشه چنین می گویم:
"اینجا هم مثل همه عرصه های نبرد باید بکوبیم هیمنه استکبار و استعمار را. باید پاره کنیم زنجیرهایی بسته شده به دست استعمارگران را. باید در هم بریزیم برنامه های دشمن را."
 اصلا اساس نوشتن این چند خط، یادآوری یکی از حرفهای حاج آقا پناهیان بود. آن جا که در یکی از همایشهای حزب الله سایبر، کم کاری ما بچه های حزب الله در عرصه سایبر را با یک سند ثابت کردند. سند عجیب و دردآور حاج آقا در پاسخ به این سوال که چرا می گویید کم کاری کرده ایم این بود:
" چون امام زمان(عج) هنوز ظهور نکرده اند"
برای شرح و بسط این حرف تلاش بیهوده نمی کنم..... خودمان کلاهمان را قاضی کنیم.... اگر اینگونه به مسئله نگاه کنیم جز " با وضو و ذکر نمینویسیم" و جز "برای خدا قلم نمی زنیم"
زمانمان کم است. جایی برای یاس و خستگی و ترس نیست. جایی برای حاشیه ها نداریم. باید با تمام توان جلو برویم
و من چه غبطه ای میخورم به همه آن هایی که ارزش واقعی این فضا را دریافته اند و با قدرت پیش می روند. اصلا باید بروم حساب پس بکشم که چرا توفیق خدمت در این عرصه نبرد را ندارم....شاید زیاده از حد به ویترین های سر راه چشم دوخته ام...شاید....



برچسب ها: فضای مجازی، وظایف افسران جنگ نرم، جنگ نرم رسانه ای، مجازستان، سایبر،  
[ سه شنبه 6 تیر 1391 ] [ 07:44 ب.ظ ] [ رهرو شهدا ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ


در میان رسم های عالم رهروی شهدا را برگزیده ام به امید شهادت
===========
فرص الخیر یعنی این:
حضرت ماه:
نكته اوّل مغتنم شمردن این فضا، جوانى، فراغت و نورانیّتى است كه بحمداللَّه در شما وجود دارد، و این فرصتْ پایه همه چیز است.
نكته دوم را كه باز مربوط به همین ویژگیهاست و باید به شما عزیزان عرض كنم، اغتنام فرصت براى كسب علم و مجهّز شدن به سلاح فكرى است. استعدادها نباید در این حوزه هدر برود.

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
بحرین
EmamHadi